Ξέρω έχω να γράψω αρκετό καιρό στο site αλλά το "γκάζωμα" για την τελική ευθεία της σχολής με άφησε μακρυά απο πολλά αγαπημένα πράγματα. Χαλάλι όμως: τέλος επιτέλους, σχολή τέρμα μετά απο αρκετό καιρο, οι διακοπές άρχισαν αλλά θα τελειώσουν σχετικά νωρίς δυστυχώς. Ο λόγος; Στρατιωτική θητεία. Απο τις 18 Αυγούστου θα αρχίσει να νυχτώνει νωρίς στο Μεσολόγγι για μένα. Δε γαμιέται, 9 μήνες είναι, καθόλου δεν αγχώνομαι! Να σου πώ την αλήθεια ούτε κάν το σκέφτομαι... Το μόνο που με κουράζει ήδη είναι το οτι θα πρέπει να ξυρίζομαι κάθε μέρα. Ρε φίλε, έχω να βάλω ξυράφι πάνω μου πολύ καιρό...πάρα πολύ! Οι πραγματικές κακουχίες όμως αρχίζουν μετά απο αυτά. Προς το παρών δεν τις σκέφτομαι, καιρός υπάρχει.
Τέλος πάντων, καλό θα μου κάνει το οτι θα είμαι μακρυά απο το pc μου καιρό. Απεξάρτηση επιτέλους! Αυτόματα και οι δημοσιεύσεις μου εδώ θα περιοριστούν στο εξής, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα σταματήσουν. Πιστεύω οτι κάτι 'δημιουργικό' θα βρώ να σκέφτομαι τις νύχτες της σκοπιάς...
Μέχρι τότε όμως έχουμε καιρο ... 19 μέρες... αντίστροφη μέτρηση λοιπόν!
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Παρασκευή 15 Μαΐου 2009
Το κακό παράδειγμα...
Όλο και πιο έντονα το κράτος προσπαθεί μέσα από τηλεοπτικά - ραδιοφωνικά σποτάκια στα media να πείσει τον κόσμο να αποκτήσει οικολογική συνείδηση, να ανακυκλώνει περισσότερα σκουπίδια, να μην χρησιμοποιεί άσκοπα και αλόγιστα ηλεκτρικό ρεύμα. Μπορεί όμως από μόνη της η ατομική ευθύνη, που σίγουρα είναι επιβεβλημένη, να αποτελέσει την λύση στα περιβαλλοντολογικά προβλήματα; Σίγουρα όχι. Εάν το κράτος προσπαθεί να επενδύσει τόσα στην οικολογική συνείδηση των πολιτών , καλά θα έκανε να σκεφτόταν πώς θα δώσει το καλό παράδειγμα , πράγμα που βρίσκεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα..
Βρήκα κάποια στοιχεία που πραγματικά είναι αξιοσημείωτα: Τα πλέον ενεργοβόρα αναδεικνύονται τα 200.000 κτήρια δημοσίων υπηρεσιών που τους αναλογεί το 43% της κατανάλωσης της ενέργειας.
Κανένα υπουργείο δεν διαθέτει εσωτερικό σύστημα ανακύκλωσης, έστω χαρτιού , ενώ αρκετές είναι οι περιπτώσεις που ούτε εξωτερικά δεν συναντάμε κάποιον μπλε κάδο έστω.
Μπορεί το ΥΠΕΧΩΔΕ να διαφημίζει ότι ‘τίποτα δεν πάει χαμένο’ αλλά στην πραγματικότητα ούτε το ίδιο δεν χρησιμοποιεί ανακυκλωμένο χαρτί για τις εκτυπωτικές ανάγκες του. Πόσο μάλλον το υπουργείο παιδείας…
Ενδιαφέρον προκαλούν και τα στοιχεία που δείχνουν τι ενέργεια χρησιμοποιούν τα δημόσια κτήρια, στοιχεία που περιέχονται στο σχέδιο Ενεργειακής Απόδοσης του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, στο οποίο μελετάται πώς μέχρι το 2016 η Ελλάδα θα πρέπει να έχει πετύχει εξοικονόμηση ενέργειας κατά 9%.
Σύμφωνα με τα στοιχεία λοιπόν το δημόσιο καταναλώνει το 31% της συνολικής ενέργειας στον τριτογενή τομέα παραγωγής (υπηρεσίες) και ο ιδιωτικός το 69%. Μάλιστα από τις 1.873 γιγαβατώρες που καταναλώνει ετησίως ο τομέας για θέρμανση, οι 1.098 αφορούν μόνο τα κτήρια γραφείων των δημοσίων υπηρεσιών . Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ενέργειας προέρχεται από πετρέλαιο και ηλεκτρική ενέργεια, δείχνοντας ότι οι Ανακυκλώσιμες Πηγές Ενέργειας συνεχίζουν να είναι στο περιθώριο.
Οικολογική συνείδηση καλό είναι να έχει ο καθένας μας και να προσπαθούμε όλοι να βοηθήσουμε. Όμως το οικολογικό πρόβλημα δεν μπορούμε να το βλέπουμε μόνο απο ανθρωπιστικό πρίσμα. Η πολιτική διάσταση του προβλήματος είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στο καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής κράτος , επιχειρήσεις, βιομηχανίες και εργοστάσια θυσιάζουν τα πάντα στον βωμό του κέρδους, ακόμη όταν μιλάμε για πηγή ζωής. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η οικολογική συνείδηση σαν πρόταγμα του κράτους στον πολίτη αλλά η συνολική ανατροπή του συστήματος σαν απαίτηση του πολίτη απο/για το κράτος.
Βρήκα κάποια στοιχεία που πραγματικά είναι αξιοσημείωτα: Τα πλέον ενεργοβόρα αναδεικνύονται τα 200.000 κτήρια δημοσίων υπηρεσιών που τους αναλογεί το 43% της κατανάλωσης της ενέργειας.
Κανένα υπουργείο δεν διαθέτει εσωτερικό σύστημα ανακύκλωσης, έστω χαρτιού , ενώ αρκετές είναι οι περιπτώσεις που ούτε εξωτερικά δεν συναντάμε κάποιον μπλε κάδο έστω.
Μπορεί το ΥΠΕΧΩΔΕ να διαφημίζει ότι ‘τίποτα δεν πάει χαμένο’ αλλά στην πραγματικότητα ούτε το ίδιο δεν χρησιμοποιεί ανακυκλωμένο χαρτί για τις εκτυπωτικές ανάγκες του. Πόσο μάλλον το υπουργείο παιδείας…
Ενδιαφέρον προκαλούν και τα στοιχεία που δείχνουν τι ενέργεια χρησιμοποιούν τα δημόσια κτήρια, στοιχεία που περιέχονται στο σχέδιο Ενεργειακής Απόδοσης του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, στο οποίο μελετάται πώς μέχρι το 2016 η Ελλάδα θα πρέπει να έχει πετύχει εξοικονόμηση ενέργειας κατά 9%.
Σύμφωνα με τα στοιχεία λοιπόν το δημόσιο καταναλώνει το 31% της συνολικής ενέργειας στον τριτογενή τομέα παραγωγής (υπηρεσίες) και ο ιδιωτικός το 69%. Μάλιστα από τις 1.873 γιγαβατώρες που καταναλώνει ετησίως ο τομέας για θέρμανση, οι 1.098 αφορούν μόνο τα κτήρια γραφείων των δημοσίων υπηρεσιών . Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ενέργειας προέρχεται από πετρέλαιο και ηλεκτρική ενέργεια, δείχνοντας ότι οι Ανακυκλώσιμες Πηγές Ενέργειας συνεχίζουν να είναι στο περιθώριο.
Οικολογική συνείδηση καλό είναι να έχει ο καθένας μας και να προσπαθούμε όλοι να βοηθήσουμε. Όμως το οικολογικό πρόβλημα δεν μπορούμε να το βλέπουμε μόνο απο ανθρωπιστικό πρίσμα. Η πολιτική διάσταση του προβλήματος είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στο καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής κράτος , επιχειρήσεις, βιομηχανίες και εργοστάσια θυσιάζουν τα πάντα στον βωμό του κέρδους, ακόμη όταν μιλάμε για πηγή ζωής. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η οικολογική συνείδηση σαν πρόταγμα του κράτους στον πολίτη αλλά η συνολική ανατροπή του συστήματος σαν απαίτηση του πολίτη απο/για το κράτος.
Τρίτη 28 Απριλίου 2009
Επίθεση ΜΑΤ στο πάρκο της Ναβαρίνου
Ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος του ενός από τους δύο φοιτητές που χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ στο Πάρκο Ναυαρίνου, μιλά για την απρόκλητη επίθεση και για τη μήνυση που θα καταθέσουν ο ίδιος και οι γονείς του.
Ο κ. Παπαδάκης εξηγεί ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που η αστυνομία δε θεώρησε καν υποχρέωσή της να "τυλίξει" με ψεύτικες κατηγορίες τα θύματά της. Οι δύο νεαροί χτυπήθηκαν, προσήχθησαν και αφέθηκαν στο νοσοκομείο χωρίς καμία απολύτως κατηγορία.
Τέλος, ο κ. Παπαδάκης τονίζει τη σημασία που έχει το γεγονός ότι η επίθεση έγινε στο συγκεκριμένο πάρκο, που αποτελεί προϊόν κινηματικής δράσης και βρίσκεται πολύ κοντά στο σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Ο κ. Παπαδάκης εξηγεί ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που η αστυνομία δε θεώρησε καν υποχρέωσή της να "τυλίξει" με ψεύτικες κατηγορίες τα θύματά της. Οι δύο νεαροί χτυπήθηκαν, προσήχθησαν και αφέθηκαν στο νοσοκομείο χωρίς καμία απολύτως κατηγορία.
Τέλος, ο κ. Παπαδάκης τονίζει τη σημασία που έχει το γεγονός ότι η επίθεση έγινε στο συγκεκριμένο πάρκο, που αποτελεί προϊόν κινηματικής δράσης και βρίσκεται πολύ κοντά στο σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Τέλος στο κουτί της Πανδώρας
Η προσπάθεια φίμωσης όσων Μ.Μ.Ε. δεν ήταν κυβερνητικά παπαγαλάκια ή έβγαζαν ειδήσεις-φωτιά για αυτές, ήταν πάντα παγκόσμια κυβερνητική τακτική. Οι καναλάρχες και γενικότερα οι άνθρωποι που ελένχουν τα media εμφανίζονται να είναι απο τους ισχυρότερους του πλανήτη. Οι σχέσεις τους με τις κυβερνήσεις αγαστές πάντα, δόυνε και λαβείν. Αναφορές στύλ Zeitgeist δέν είναι ανάγκη να επαναλάβω πιστεύω.
Φένεται οτι στην Ελλάδα ξύπνησαν και τα δικά μας τα ζώα και απλώνουν τα ξερά τους σε ότι ποιοτικό έχει μείνει στην Ελληνική τηλεόραση. Μετά το Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα και τον Στέλιο Κούλογλου ήρθε η σειρά του Κώστα Βαξεβάνη και της εκπομπής του το κουτί της Πανδώρας. Άνωθεν εντολές λέει και στρατιγική της νέας δοιήκησης αυτή τη φορά. Ο κόσμος ομως δεν είναι ηλίθιος. Ξέρει οτι εκπομπές σαν την γενιά των 700 ευρω και το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ενοχλούν, και πόσο μάλλον οταν οι δημοσκοπήσεις είναι δυσοίονες...
Σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια και στην ανελευθερία του τύπου, πόσο μάλλον οσο ζυγώνουν οι μέρες που έχουμε να ζήσουμε με τις επεκτάσεις του τρομονόμου, την ποινικοποίηση της κουκούλας, την προσπάθεια κατάργησης του ασύλου και τον νόμο περι εξύβρησης της αρχής είναι κοντά. Δημοκρατικά δικαιώματα και κεκτημένα του λαϊκού κινήματος έχουν μπεί στο στόχαστρο και η κρατική καταστολή και τρομοκρατία ξεπερνούν κάθε προηγούμενο!
Χωρίς περεταίρω σας δίνω το κείμενο του Κώστα Βαξεβάνη για τα γεγονότα.
Κώστα μαζί σου, μη μασάς!
Φένεται οτι στην Ελλάδα ξύπνησαν και τα δικά μας τα ζώα και απλώνουν τα ξερά τους σε ότι ποιοτικό έχει μείνει στην Ελληνική τηλεόραση. Μετά το Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα και τον Στέλιο Κούλογλου ήρθε η σειρά του Κώστα Βαξεβάνη και της εκπομπής του το κουτί της Πανδώρας. Άνωθεν εντολές λέει και στρατιγική της νέας δοιήκησης αυτή τη φορά. Ο κόσμος ομως δεν είναι ηλίθιος. Ξέρει οτι εκπομπές σαν την γενιά των 700 ευρω και το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ενοχλούν, και πόσο μάλλον οταν οι δημοσκοπήσεις είναι δυσοίονες...
Σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια και στην ανελευθερία του τύπου, πόσο μάλλον οσο ζυγώνουν οι μέρες που έχουμε να ζήσουμε με τις επεκτάσεις του τρομονόμου, την ποινικοποίηση της κουκούλας, την προσπάθεια κατάργησης του ασύλου και τον νόμο περι εξύβρησης της αρχής είναι κοντά. Δημοκρατικά δικαιώματα και κεκτημένα του λαϊκού κινήματος έχουν μπεί στο στόχαστρο και η κρατική καταστολή και τρομοκρατία ξεπερνούν κάθε προηγούμενο!
Χωρίς περεταίρω σας δίνω το κείμενο του Κώστα Βαξεβάνη για τα γεγονότα.
Κώστα μαζί σου, μη μασάς!
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη της κρατούμενης Γκουλιώνη Αικατερίνης Ελεώνας Θηβών (20-02-09)
Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω...
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά,
θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.
Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,
εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Γκουλιώνη Κατερίνα
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά,
θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.
Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,
εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Γκουλιώνη Κατερίνα
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
Άλλος ένας "αδιευκρίνιστος" θάνατος...
Η Κατερίνα Γκουλιώνη, η οποία είχε πρωτοστατήσει στον αγώνα κατά της κολπικής εξέτασης στις κρατούμενες των φυλακών Θηβών και Κορυδαλλού, βρέθηκε νεκρή σήμερα το πρωϊ στο πλοίο που τη μετέφερε σε φυλακές της Κρήτης. Οι συγκρατούμενοι της ανέφεραν ότι είχε αίματα στο πρόσωπο και ότι ήταν δεμένη με χειροπέδες. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχω την εντύπωση πως περνάνε στα ψιλά το θέμα. Η συγκάληψη είναι κοινό μυστικό σε τέτοιες περιπτώσεις.
Ο θάνατος της σίγουρα γενά πολλά ερωτήματα την στιγμή που βλέπουμε την κρατική και παρακρατική καταστολή να αυξάνεται όσο οι λαϊκές διεκδικήσεις κορυφώνονται, στα φοιτητικά κινήματα, στον Δεκέμβρη, στην δολοφονική επίθεση στην Κούνεβα, τώρα στην Κατερίνα ...
Στο video εμφανίζεται μιά συγκρατούμενή της
Την Κυριακή, στις 10 το πρωί πούλμαν της Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων θα ξεκινήσει από το Πεδίο του Άρεως (Άγαλμα της Αθηνάς) για τις φυλακές της Θήβας και καλεί κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, γυναίκες και άντρες, να συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας.
Ο θάνατος της σίγουρα γενά πολλά ερωτήματα την στιγμή που βλέπουμε την κρατική και παρακρατική καταστολή να αυξάνεται όσο οι λαϊκές διεκδικήσεις κορυφώνονται, στα φοιτητικά κινήματα, στον Δεκέμβρη, στην δολοφονική επίθεση στην Κούνεβα, τώρα στην Κατερίνα ...
Στο video εμφανίζεται μιά συγκρατούμενή της
Την Κυριακή, στις 10 το πρωί πούλμαν της Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων θα ξεκινήσει από το Πεδίο του Άρεως (Άγαλμα της Αθηνάς) για τις φυλακές της Θήβας και καλεί κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, γυναίκες και άντρες, να συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Ο Δήμιος του δήμου...
Νωπές ακόμα είναι οι μνήμες από εκείνο τον Αύγουστο του 2007 , όταν η Ελλάδα ολόκληρη καιγόταν και ολόκληρα χωριά της Πελοπόννήσου ερήμωναν από τις πυρκαγιές που είχαν πάρει τρομακτικές διαστάσεις . Τα κροκοδείλια δάκρυα του αστισμού κανέναν δεν έπεισαν. Όσο και αν προσπαθούσε να πείσει τον κόσμο που είτε παρακολουθούσε , είτε ήταν και ο ίδιος μέρος των εξελίξεων για εθνική ομοψυχία στην αντιμετώπιση της ασύμμετρης απειλής και άλλων αηδιών από πίσω έτριβε τα χέρια του. Τα έτριβε γιατί το έγκλημα ήταν προμελετημένο από καιρό αφού δεν επρόκειτο για θεομηνία ούτε αναπόφευκτη συνέπεια ακραίων καιρικών φαινομένων. Ήταν σε δράση οι ίδιοι μηχανισμοί που έσπειραν το θάνατο και τον όλεθρο στην Αχαΐα και πιο πριν στην Πάρνηθα, την Πεντέλη, τον Υμηττό, το Πήλιο, σε όλη την Ελλάδα. Ηθικός αυτουργός ο καπιταλισμός που σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, σε κάθε πηγή φυσικού πλούτου βλέπει «ευκαιρίες» επιχειρηματικής δράσης και κέρδους, ακόμα κι αν αυτό θα σημάνει την καταστροφή και του ανθρώπου και της φύσης.
Τα σχέδια για την επέκταση του Casino στην Πάρνηθα , την κατασκευή πολυτελέστατων ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και γηπέδων golf στον Πύργο και τον Καϊάφα και την κατασκευή της Ιωνίας Οδού κατά μήκος της Πελοποννήσου , ακριβώς επάνω στις μαυρισμένες και καπνισμένες περιοχές απλά επιβεβαίωσαν τις καπιταλιστικές βλέψεις.
Το χειρότερο όμως είναι ότι εκείνος ο Αύγουστος δεν ριζοσπατικοποίησε τις συνειδήσεις του λαού και ιδιαίτερα των παθόντων αλλά αντιθέτως τους έκανε να ενσωματώσουν σε μεγάλο βαθμό το αστικό ιδεολόγημα της κακουχίας. Φυσικά, σημαντικό ρόλο έπαιξε σε αυτό και η στάση του Πα.Σο.Κ. δεν έφτανε καν στην ουσία του προβλήματος απλά ασκούσε ηθική κριτική μιας και οι εκλογές ήταν προ των πυλών και επειδή ευελπιστούσε ότι ως μελλοντική κυβέρνηση θα τα πήγαινε καλά και με εργολάβους, βιομήχανους, ξενοδόχους και όλο το κακό συναπάντημα. Επίσης τα αμαρτήματα τους πριν από 4 χρόνια και η ψήφιση του άρθρο 24 ( δάσος μπορεί να υπάρχει εφόσον το επιτρέπει ο ... χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός ) είναι ακόμα νωπά παραδείγματα της πολιτικής τους ταύτισης . Μια από τα ίδια και για την παραδοσιακή αριστερά αφού οι εκλογές ήταν κοντά και η διαχειριστική τους στάση έκανε την εμφάνιση της σε όλο της το μεγαλείο. Μέτρα για την καταπολέμηση του «φαινομένου» , καμία κουβέντα για την ουσιαστική πηγή του και η λύση είναι Αριστερά…. Είπαμε , εκλογές έρχονται , κανένας δεν έπρεπε να δυσαρεστηθεί !
Ο καιρός πέρασε αλλά κάποιοι δεν ξέχασαν. Δεν ξεχάσανε οι μέν αλλά δεν ξεχνάνε και οι δέ την ίδια και απαράλλακτη στρατηγική τους : όπου υπάρχει κέρδος πατάμε μέχρι και επί πτωμάτων.
Φλεβάρης 2009 .
Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν φωτιές. Δεν υπάρχει καν φυσικό φαινόμενο. Όμως ο «πολιτισμός» της γραβάτας ξαναχτυπά! Θύμα του αυτή τη φορά ένας από τους λιγοστούς πνεύμονες οξυγόνου που έχουν μείνει στην ασφυκτικά πυκνοκατοικημένη και πυκνοδομημένη Αθήνα : το παρκάκι της Κυψέλης . Στο μέρος αυτό σχεδιάζεται κατασκευή τριώροφου γκαράζ με πολυκαταστήματα, σίγουρα πιο επικερδή επιχήρηση από έναν κοινόχρηστο και δημόσιο χώρο. Σε μια νύχτα , την Δευτέρα 2/02 στις 04:00 το πρωί , ο δήμαρχος Αθήνας Ν. Κακλαμάνης δίνει αυθαίρετη εντολή να κοπούν 40 αιωνόβια δέντρα παρόλο που υπάρχει συγκεκριμένη απόφαση του δασαρχείου για το πάρκο αυτό και αναφέρει ότι δεν εγκρίνεται "ούτε η υλοτομία οιουδήποτε δέντρου ούτε και η απομάκρυνση ή καταστροφή της βλάστησης".
Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν αυθόρμητες, παρά τα περασμένα μεσάνυχτα . Το πρωί όμως και τις επόμενες ημέρες γιγαντώθηκαν, με τον απλό κόσμο να κατεβαίνει στην γειτονία του να εναντιωθεί στο έγκλημα που συντελούνταν, με τα σχολεία, τις περιβαλλοντολογικές ομάδες τις επιτροπές πολιτών , τις πολιτικές οργανώσεις , τα νεολαιίστικα στέκια, τους μαθητές , τους φοιτητές και τους φορείς να αντιδρούν στα καπιταλιστικά σχέδια. Εκατοντάδες οργισμένοι άνθρωποι απέκλεισαν το πάρκο και ζητούσαν να συλληφθούν οι ένοχοι αυτού του εγκλήματος ενώ παράλληλα κατέθεσαν και μήνυση στο αστυνομικό τμήμα κατά παντός υπευθύνου. Είναι άλλο ένα σημείο αυτής της αντί-λαϊκής πολιτικής που ανήμπορης να συνάψει λαϊκές και κοινωνικές συμμαχίες, αδυνατεί να παράξει πολιτική για τις μάζες (αντιθέτως το κάνει πάρα πολύ καλά για συγκεκριμένα συμφέροντα) και πού κάνει τον κόσμο να βγαίνει στους δρόμους και να διαμαρτύρεται ολοένα και περισσότερο για προβλήματα της καθημερινότητάς του.
Όμως οι πραίτορες τα είχαν όλα προβλέψει : Αντί για συλλήψεις των υπαλλήλων του δήμου των εργολάβων, η ελληνική δημοκρατία, έστειλε τα ΜΑΤ και την ΟΠΚΕ για να αποκαταστήσουν την τάξη και να διαλύσουν τον συγκεντρωμένο κόσμο. Ο μόνιμος και μοναδικός μηχανισμός που έχει αναλάβει να καλύπτει τα πολιτικά λάθη της Ν.Δ. τα τελευταία χρόνια στα φοιτητικά κινήματα , στις απεργιακές κινητοποιήσεις , στην κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη , στις αγροτικές διεκδικήσεις δίνει δυναμικά το παρών με δακρυγόνα, ασφυξιογόνα , χειροβομβίδες κρότου-λάμψης , ξύλο και συλλήψεις. Οι κάτοικοι λοιπόν ανάμεσα στους οποίους και πολλοί ηλικιωμένοι και ηλικιωμένες των γύρω πολυκατοικιών με κλάματα και κατάρες ενάντια στα ΜΑΤ δέχθηκαν επιθέσεις και χτυπήματα με ασπίδες, γκλοπ, γροθιές και κλοτσιές. Η ένταση συνεχίστηκε για σχεδόν όλη την εβδομάδα αφού οι κάτοικοι όλο και περισσότεροι κατέβαιναν στον δρόμο για να ζητήσουν μια εξήγηση σε αυτό που συνέβη , προφανώς και δικαίως εξαγριωμένοι. Η στάση της αστυνομίας ολοένα και σκληρότερη, σαν να είχε απέναντί της δολοφόνους , κακοποιούς ή κ’ εγώ δεν ξέρω τι… Ο δήμαρχος τους χαρακτηρίζει 10 αληταράδες και περιφερόμενο θίασο. Σκοπός πλέον της αστυνομίας να διαλύει οποιαδήποτε συγκέντρωση στις γύρω περιοχές . Όργιο καταστολής. Φαινόμενο ποια συνηθισμένο από την κυβέρνηση όταν οι λαϊκές διεκδικήσεις αυξάνονται, όταν κινήματα όπως το φοιτητικό βγαίνουν όλο και πιο μαζικά στους δρόμους και πετυχαίνουν νίκες, όταν απεργιακές κινητοποιήσεις παραλύουν τα πάντα, όταν οξύνονται οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις και όταν βαθαίνει το ρήγμα αμφισβήτησης του νεοφιλελευθερισμού .
Το ερώτημα είναι ένα . Αύριο τι ; Εάν σήμερα μια τέτοια απαράδεκτη και δολοφονική ενέργεια δεν τιμωρείται αλλά απεναντίας προβάλλεται ως παράνομη κάθε αντίδραση του λαού στην ίδια του την γειτονιά, αύριο με τι θα ξεχαστεί αυτό;
Σε εξέλιξη βρίσκεται εν τω μεταξύ και η διαδικασία έναρξης της ανέγερσης νέου θεάτρου στο άλσος του Παγκρατίου με τον Ν. Κακλαμάνη και την Β. Τριφύλλη να προχωρούν στην κατασκευή παρά τις έντονες αντιδράσεις κατοίκων, φορέων, επιτροπών πολιτών, Πανεπιστημιακών και κομμάτων της αντιπολίτευσης (και όχι της πράσινης συμπολίτευσης) που θεωρούν ότι το εγχείρημα θα αποτελειώσει τον τελευταίο ελεύθερο χώρο πρασίνου σε μία από τις πιο πυκνοδομημένες περιοχές. Μάλιστα ενορχηστρώνουν το σχέδιο τους με γνωστά επιχειρήματα του στυλ «το άλσος είναι λημέρι κακοποιών» παρά τις διαψεύσεις της επιτροπής κατοίκων.
Ζυγώνει επίσης και ο καιρός που όλο αυτό το συρφετό θα κλαίει και θα οδύρεται με μαύρα πλην κροκοδείλια δάκρια για τις φωτιές που για άλλη μια φορά θα εμφανιστούν ως ‘φυσικά φαινόμενα’ του καλοκαιριού, λέγοντας οι μεν για την ανυπαρξία της κυβέρνησης και τον κρατικό μηχανισμό που δεν λειτούργησε , οι δε για τις φυσικές καταστροφές και την εθνική ενότητα στις δύσκολες καταστάσεις που βασανίζουν τον τόπο.
Οι υποθέσεις πολλές ο παρονομαστής ένας. Πολιτικές εξυπηρέτησης μεγαλοτραπεζιτών, εργολάβων , πολιτικών μηχανικών και του κεφαλαίου γενικά γίνονται πλέον ορατές καθημερινά και απροκάλυπτα. Όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό.
Ως πότε ρε λαμόγια….;
Κόντρα λοιπόν στις λογικές αποξένωσης, αισχροκέρδειας και τσιμεντοποίησης, η Ανοιχτή συνέλευση του ΠΑΡΚΟΥ Κύπρου και Πατησίων διοργανώνει, στο πάρκο φυσικά :
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13/02/09:
21:00 = Προβολή του ντοκιμαντέρ "Από τον έλεγχο της ζωής μας στον έλεγχο της διατροφής μας".
22:00 = Προβολή της ταινίας "Noise".
ΣΑΒΒΑΤΟ, 14/02/09:
18:οο = Παράσταση Καραγκιόζη "Ο Καραγκιόζης, το Μαγεμένο Δέντρο και ο Καλικάντζαρος"
21:οο = Προβολή ντοκιμαντέρ "Ο εφιάλτης του Δαρβίνου".
ΚΥΡΙΑΚΗ, 15/02/09:
11:30 = Εργαστήριο STENCIL για μικρούς και μεγάλους.
ΟΛΗ την ΗΜΕΡΑ = Ομαδική Έκθεση "15χρονών" από το "Αsh in Art", αφιερωμένη στον Αλέξη Γρηγορόπουλο.
*Σε περίπτωση βροχής οι προβολές θα γίνουν την επόμενη μέρα!
**Βρέξει-χιονίσει ο Καραγκιόζης θα γίνει στο Αδιάβροχο δωμάτιο!!
Στους αγώνες λοιπόν...
Τα σχέδια για την επέκταση του Casino στην Πάρνηθα , την κατασκευή πολυτελέστατων ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και γηπέδων golf στον Πύργο και τον Καϊάφα και την κατασκευή της Ιωνίας Οδού κατά μήκος της Πελοποννήσου , ακριβώς επάνω στις μαυρισμένες και καπνισμένες περιοχές απλά επιβεβαίωσαν τις καπιταλιστικές βλέψεις.
Το χειρότερο όμως είναι ότι εκείνος ο Αύγουστος δεν ριζοσπατικοποίησε τις συνειδήσεις του λαού και ιδιαίτερα των παθόντων αλλά αντιθέτως τους έκανε να ενσωματώσουν σε μεγάλο βαθμό το αστικό ιδεολόγημα της κακουχίας. Φυσικά, σημαντικό ρόλο έπαιξε σε αυτό και η στάση του Πα.Σο.Κ. δεν έφτανε καν στην ουσία του προβλήματος απλά ασκούσε ηθική κριτική μιας και οι εκλογές ήταν προ των πυλών και επειδή ευελπιστούσε ότι ως μελλοντική κυβέρνηση θα τα πήγαινε καλά και με εργολάβους, βιομήχανους, ξενοδόχους και όλο το κακό συναπάντημα. Επίσης τα αμαρτήματα τους πριν από 4 χρόνια και η ψήφιση του άρθρο 24 ( δάσος μπορεί να υπάρχει εφόσον το επιτρέπει ο ... χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός ) είναι ακόμα νωπά παραδείγματα της πολιτικής τους ταύτισης . Μια από τα ίδια και για την παραδοσιακή αριστερά αφού οι εκλογές ήταν κοντά και η διαχειριστική τους στάση έκανε την εμφάνιση της σε όλο της το μεγαλείο. Μέτρα για την καταπολέμηση του «φαινομένου» , καμία κουβέντα για την ουσιαστική πηγή του και η λύση είναι Αριστερά…. Είπαμε , εκλογές έρχονται , κανένας δεν έπρεπε να δυσαρεστηθεί !
Ο καιρός πέρασε αλλά κάποιοι δεν ξέχασαν. Δεν ξεχάσανε οι μέν αλλά δεν ξεχνάνε και οι δέ την ίδια και απαράλλακτη στρατηγική τους : όπου υπάρχει κέρδος πατάμε μέχρι και επί πτωμάτων.
Φλεβάρης 2009 .
Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν φωτιές. Δεν υπάρχει καν φυσικό φαινόμενο. Όμως ο «πολιτισμός» της γραβάτας ξαναχτυπά! Θύμα του αυτή τη φορά ένας από τους λιγοστούς πνεύμονες οξυγόνου που έχουν μείνει στην ασφυκτικά πυκνοκατοικημένη και πυκνοδομημένη Αθήνα : το παρκάκι της Κυψέλης . Στο μέρος αυτό σχεδιάζεται κατασκευή τριώροφου γκαράζ με πολυκαταστήματα, σίγουρα πιο επικερδή επιχήρηση από έναν κοινόχρηστο και δημόσιο χώρο. Σε μια νύχτα , την Δευτέρα 2/02 στις 04:00 το πρωί , ο δήμαρχος Αθήνας Ν. Κακλαμάνης δίνει αυθαίρετη εντολή να κοπούν 40 αιωνόβια δέντρα παρόλο που υπάρχει συγκεκριμένη απόφαση του δασαρχείου για το πάρκο αυτό και αναφέρει ότι δεν εγκρίνεται "ούτε η υλοτομία οιουδήποτε δέντρου ούτε και η απομάκρυνση ή καταστροφή της βλάστησης".
Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν αυθόρμητες, παρά τα περασμένα μεσάνυχτα . Το πρωί όμως και τις επόμενες ημέρες γιγαντώθηκαν, με τον απλό κόσμο να κατεβαίνει στην γειτονία του να εναντιωθεί στο έγκλημα που συντελούνταν, με τα σχολεία, τις περιβαλλοντολογικές ομάδες τις επιτροπές πολιτών , τις πολιτικές οργανώσεις , τα νεολαιίστικα στέκια, τους μαθητές , τους φοιτητές και τους φορείς να αντιδρούν στα καπιταλιστικά σχέδια. Εκατοντάδες οργισμένοι άνθρωποι απέκλεισαν το πάρκο και ζητούσαν να συλληφθούν οι ένοχοι αυτού του εγκλήματος ενώ παράλληλα κατέθεσαν και μήνυση στο αστυνομικό τμήμα κατά παντός υπευθύνου. Είναι άλλο ένα σημείο αυτής της αντί-λαϊκής πολιτικής που ανήμπορης να συνάψει λαϊκές και κοινωνικές συμμαχίες, αδυνατεί να παράξει πολιτική για τις μάζες (αντιθέτως το κάνει πάρα πολύ καλά για συγκεκριμένα συμφέροντα) και πού κάνει τον κόσμο να βγαίνει στους δρόμους και να διαμαρτύρεται ολοένα και περισσότερο για προβλήματα της καθημερινότητάς του.
Όμως οι πραίτορες τα είχαν όλα προβλέψει : Αντί για συλλήψεις των υπαλλήλων του δήμου των εργολάβων, η ελληνική δημοκρατία, έστειλε τα ΜΑΤ και την ΟΠΚΕ για να αποκαταστήσουν την τάξη και να διαλύσουν τον συγκεντρωμένο κόσμο. Ο μόνιμος και μοναδικός μηχανισμός που έχει αναλάβει να καλύπτει τα πολιτικά λάθη της Ν.Δ. τα τελευταία χρόνια στα φοιτητικά κινήματα , στις απεργιακές κινητοποιήσεις , στην κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη , στις αγροτικές διεκδικήσεις δίνει δυναμικά το παρών με δακρυγόνα, ασφυξιογόνα , χειροβομβίδες κρότου-λάμψης , ξύλο και συλλήψεις. Οι κάτοικοι λοιπόν ανάμεσα στους οποίους και πολλοί ηλικιωμένοι και ηλικιωμένες των γύρω πολυκατοικιών με κλάματα και κατάρες ενάντια στα ΜΑΤ δέχθηκαν επιθέσεις και χτυπήματα με ασπίδες, γκλοπ, γροθιές και κλοτσιές. Η ένταση συνεχίστηκε για σχεδόν όλη την εβδομάδα αφού οι κάτοικοι όλο και περισσότεροι κατέβαιναν στον δρόμο για να ζητήσουν μια εξήγηση σε αυτό που συνέβη , προφανώς και δικαίως εξαγριωμένοι. Η στάση της αστυνομίας ολοένα και σκληρότερη, σαν να είχε απέναντί της δολοφόνους , κακοποιούς ή κ’ εγώ δεν ξέρω τι… Ο δήμαρχος τους χαρακτηρίζει 10 αληταράδες και περιφερόμενο θίασο. Σκοπός πλέον της αστυνομίας να διαλύει οποιαδήποτε συγκέντρωση στις γύρω περιοχές . Όργιο καταστολής. Φαινόμενο ποια συνηθισμένο από την κυβέρνηση όταν οι λαϊκές διεκδικήσεις αυξάνονται, όταν κινήματα όπως το φοιτητικό βγαίνουν όλο και πιο μαζικά στους δρόμους και πετυχαίνουν νίκες, όταν απεργιακές κινητοποιήσεις παραλύουν τα πάντα, όταν οξύνονται οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις και όταν βαθαίνει το ρήγμα αμφισβήτησης του νεοφιλελευθερισμού .
Το ερώτημα είναι ένα . Αύριο τι ; Εάν σήμερα μια τέτοια απαράδεκτη και δολοφονική ενέργεια δεν τιμωρείται αλλά απεναντίας προβάλλεται ως παράνομη κάθε αντίδραση του λαού στην ίδια του την γειτονιά, αύριο με τι θα ξεχαστεί αυτό;
Σε εξέλιξη βρίσκεται εν τω μεταξύ και η διαδικασία έναρξης της ανέγερσης νέου θεάτρου στο άλσος του Παγκρατίου με τον Ν. Κακλαμάνη και την Β. Τριφύλλη να προχωρούν στην κατασκευή παρά τις έντονες αντιδράσεις κατοίκων, φορέων, επιτροπών πολιτών, Πανεπιστημιακών και κομμάτων της αντιπολίτευσης (και όχι της πράσινης συμπολίτευσης) που θεωρούν ότι το εγχείρημα θα αποτελειώσει τον τελευταίο ελεύθερο χώρο πρασίνου σε μία από τις πιο πυκνοδομημένες περιοχές. Μάλιστα ενορχηστρώνουν το σχέδιο τους με γνωστά επιχειρήματα του στυλ «το άλσος είναι λημέρι κακοποιών» παρά τις διαψεύσεις της επιτροπής κατοίκων.
Ζυγώνει επίσης και ο καιρός που όλο αυτό το συρφετό θα κλαίει και θα οδύρεται με μαύρα πλην κροκοδείλια δάκρια για τις φωτιές που για άλλη μια φορά θα εμφανιστούν ως ‘φυσικά φαινόμενα’ του καλοκαιριού, λέγοντας οι μεν για την ανυπαρξία της κυβέρνησης και τον κρατικό μηχανισμό που δεν λειτούργησε , οι δε για τις φυσικές καταστροφές και την εθνική ενότητα στις δύσκολες καταστάσεις που βασανίζουν τον τόπο.
Οι υποθέσεις πολλές ο παρονομαστής ένας. Πολιτικές εξυπηρέτησης μεγαλοτραπεζιτών, εργολάβων , πολιτικών μηχανικών και του κεφαλαίου γενικά γίνονται πλέον ορατές καθημερινά και απροκάλυπτα. Όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό.
Ως πότε ρε λαμόγια….;
Κόντρα λοιπόν στις λογικές αποξένωσης, αισχροκέρδειας και τσιμεντοποίησης, η Ανοιχτή συνέλευση του ΠΑΡΚΟΥ Κύπρου και Πατησίων διοργανώνει, στο πάρκο φυσικά :
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13/02/09:
21:00 = Προβολή του ντοκιμαντέρ "Από τον έλεγχο της ζωής μας στον έλεγχο της διατροφής μας".
22:00 = Προβολή της ταινίας "Noise".
ΣΑΒΒΑΤΟ, 14/02/09:
18:οο = Παράσταση Καραγκιόζη "Ο Καραγκιόζης, το Μαγεμένο Δέντρο και ο Καλικάντζαρος"
21:οο = Προβολή ντοκιμαντέρ "Ο εφιάλτης του Δαρβίνου".
ΚΥΡΙΑΚΗ, 15/02/09:
11:30 = Εργαστήριο STENCIL για μικρούς και μεγάλους.
ΟΛΗ την ΗΜΕΡΑ = Ομαδική Έκθεση "15χρονών" από το "Αsh in Art", αφιερωμένη στον Αλέξη Γρηγορόπουλο.
*Σε περίπτωση βροχής οι προβολές θα γίνουν την επόμενη μέρα!
**Βρέξει-χιονίσει ο Καραγκιόζης θα γίνει στο Αδιάβροχο δωμάτιο!!
Στους αγώνες λοιπόν...
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009
Back again!
Λίγο το διάβασμα για την εξεταστική , λίγο οι εξελίξεις του Δεκέμβρη, λίγο κάποιες άλλες υποχρεώσεις ήταν οι λόγοι που παραμέλησα κάπως το προσωπικό μου blogspot. Απο βδομάδα μιας και έχω ξεμπερδέψει απο αρκετά πράγματα ευελπιστώ να ξεκινήσω να γράφω ξανά! Στόχος μου για αρχή είναι να γράφω τουλάχιστον 1-2 κείμενα - δημοσιεύσεις ανα εβδομάδα, περισσότερο προσωπικές σκέψεις. Ευελπιστώ οτι θα τα καταφέρω!
Τα λέμε, εδώ γύρω λοιπόν ...
Τα λέμε, εδώ γύρω λοιπόν ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)